|
De voordeur wordt bijna gebarricadeerd door forse bezorgbrommers, want ook hier zijn ze niet ontkomen aan de mode eten aan huis te bezorgen. De ruiten zijn volgeplakt met diverse mededelingen, in de gebruikelijke drukke stijl, iets waardoor Hollanders zich misschien laten afschrikken, want de trend is tegenwoordig hoe kaler hoe beter.
De Indiase muziek wordt nooit opdringerig, maar dat kun je niet zeggen van wat op tafel ligt: op het papieren onderkleed ligt een bijzonder kleurig (papieren) kleed dat je het beste een ontbijtlaken kunt noemen en daarop een roze papieren servet. Dan omt er nog een papieren placemat, met aardrijkskundige informatie over India en gegevens over de Koh-I-Noor, een Britse kroondiamant. Alles bij elkaar vier lagen papier, en dan heb ik het nog niet over het servet. De lambrisering is fluwelig rood, het behang blauwig, de lampen van quasi-kristal en metaal, het vaste tapijt donker en onbestemd. Druk maar comfortabel. Een gastvrije ontvangst: poppadoms met mangochutney en ingemaakte citroen is wel het minste wat je kunt verwachten.
Er zijn verschillende menu's, ook (in een Indiase zaak vanzelfsprekend) vegetarische. Het menu Koh-I-Noor lijkt het aardigste, met eerst mulligatawny-soep, een licht kruidige - niet zo interessante - kippensoep die vooral door Britten en Australiërs wordt geapprecieerd. |
|
|
Als hoofdgerecht, keurig op schalen op rechauds: tandoori kip, met precies de goede mate van knapperigheid, malsheid en kruidigheid; kip kurma kasmiri (had ook lams massala kunnen zijn, maar we hadden à la carte nog een lamsgerecht besteld), een zachte, romige curry met ananas en rozijn, amandelen, kokos en boter - de kom werd bijna uitgelikt. Verder aloo gobi, aardappel en bloemkool, met nog net wat beet - niets is erger dan volkomen verpapte bloemkool. Dan is er lekkere dal (linzenmoes) en goede pilau rijst, sla (zeg maar rauwkost) en twee soorten goede naan (brood), in dit geval vers uit de tandoor, met en zonder knoflook.
Het toetje is een ijsje met fruit, vers, maar niet echt bijzonder. Jammer, want er zijn ook kheer, een verrukkelijke rijsttoetje, en kulfi. Ze bieden tot onze grote vreugde zelf aan het vaste dessert te vervangen door kheer: laat u dat niet ontgaan. Dat alles voor € 20, minimaal door twee te bestellen.
Voor ons gezelschap van drie had ik nog wat andere zaken besteld, zoals madras soep (€ 3,50), die niet erg van de mulligatawny verschilde. De vis pakora (€ 12,50), gefrituurde, hartige blokjes vis met twee smakelijke dipsausen, zagen we niet terug op de meeneem- of bezorglijst. Jammer, die hadden we nog wel eens willen laten komen.
Op de menukaart zijn de gerechten aangeduid als heet, medium of mild. We hadden à la carte een 'very hot' gerecht gekozen, de lams vindaloo (€ 13,50), maar het valt ons mee. Achteraf blijken ze, buiten de kaart om, soms nog wel iets heters te serveren. Wat opvalt is niet de pittigheid van de vindaloo, maar vooral de voorbeeldige malsheid van het vlees: met aandacht en liefde bereid. De kaart beschrijft de vindaloo als lamsvlees in een hete kerriesaus, bereid met hete kruiden, pepers en een stukje aardappel. De professor tekent daarbij aan dat het gerecht uit Goa komt en dat de naam uit het Portugees stamt, van azijn (vinagre) en knoflook (alho). Britten zweren bij de hete (kip-)vindaloo na een avond stappen. .
Omdat we er zo van houden namen we er een saag paneer bij, spinazie met (zelfgemaakte) verse kaas (€ 6), en omdat het er niet altijd is, maar die dag wel, bhindi bhajee (€ 6,25) oftewel okra, niet gestoofd, wat als onvermijdelijk gevolg heeft dat ze slijmerig worden, maar met wat curryspecerijen gebakken, waardoor ze droog en stevig bleven. Heerlijk!
Tenslotte bleek ook de kulfi niet op te zijn, tot mijn grote blijdschap: dat is kruidig Indiaas ijs, waarvoor je me midden in de nacht wakker mag maken (€ 3,50). Dat staat overigens ook niet op het meeneemmenu, dus dat wakker maken zal wel meevallen.
Volgens de placemats zijn er in India vijf goede wijnen en wel 25 soorten bier. Twee van die laatste worden hier geserveerd; ik zou gewoon maar testen welke u het lekkerst vindt. Anders is er laksa, een soort yoghurtdrank, zowel in een zoete als zoute versie. Wie zijn mond brandt aan de vindaloo kan daar met een slok laksa met goed gevolg een eind aan maken, beter dan met bier of zelfs thee.
Koh-I-Noor blijkt, ook na jaren, nog steeds een plezierige zaak om Indiaas te eten en het feit dat je eten van deze kwaliteit thuis kunt laten komen, is een plezierig vooruitzicht. (Bezorgen €1,- vanaf € 10,-; vanaf € 50,- bezorgen + fles wijn gratis).
Johannes van Dam, 8-4-2000 |
|